به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر سفر نکنی ،

اگر چیزی نخوانی ،

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی ،

اگر از خودت قدر دانی نکنی

به آرامی آغاز به مردن می کنی

زمانی که خود باوری را در خودت بکشی ،

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند

به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر بده عادت خود شوی ،

اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ،

اگر روزمرگی را تغییر ندهی،

اگر رنگهای متفادت به تن نکنی ،

یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی

به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر از شور و حرارات ،

از احساسات سرکش،

و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا می دارند

و ضربان قلبت را تندتر می کنند،

دوری کنی

به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر هنگامی که با شغلت پف یا عشقت شاد نیستی ، آنرا عوض نکنی ،

اگر برای مطوئن در نامطمئن خطر نکنی

اگر ورای رویاها نروی،

اگر به خودت اجازه ندهی

که حداقل یکبار در تمام زندگیت

برای مصلحت اندیشی بروی

به آرامی آغاز به مردن می کنی

امروز زندگی را  آغاز کن!

امروز کاری بکن!

امروز مخاطره کن!

نگذار که به آرامی بمیری

شادی را فراموش نکن!

"پابلو نیرودا"

اوج را می نگرم و تو را می بینم

که در آن نقطه دور در همان قله نور

که ملائک گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند         حوریان رقص کنان ساغر شکرانه زدند

در میخانه زدی         ره افسانه زدی

با سر انگشت نوازشگر جادویی خود           

جرس قافله ها را به نوا آوردی        سایه ثانیه ها را به صدا آوردی

تو همان نفس صدایی

که به جا خواهد ماند       که رها خواهد ماند

زمان گذشت
زمان گذشت و شب روی شاخه های لخت اقاقی افتاد
شب پشت شیشه های پنجره سر می خورد
و با زبان سردش
ته مانده های روز رفته را به درون میکشید
من از کجا می ایم ؟
من از کجا می ایم ؟
که این چنین به بوی شب آغشته ام ؟
هنوز خک مزارش تازه است
 مزار آن دو دست سبز جوان را میگویم ...
چه مهربان بودی وقتی که پلک های اینه ها را می بستی
و چلچراغها را
از ساقه های سیمی می چیدی

تقدیم به روح پاک و بزرگ م.ن که امروز از میان ما رفت

به مادرم گفتم دیگر تمام شد
گفتم همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد
باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم
سلام ای غرابت تنهایی
اتاق را به تو تسلیم میکنم
چرا که ابرهای تیره همیشه
پیغمبران ایه های تازه تطهیرند
و در شهادت یک شمع
راز منوری است که آنرا
آن آخرین و آن کشیده ترین شعله خوب میداند
ایمان بیاوریم
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد
ایمان بیاوریم به ویرانه های باغ تخیل
به داسهای واژگون شده ی بیکار
و دانه های زندانی
نگاه کن که چه برفی می بارد ...
شاید حقیقت آن دو دست جوان بود آن دو دست جوان
که زیر بارش یکریز برف مدفون شد
 سال دیگر وقتی بهار
با آسمان پشت پنجره هم خوابه میشود
و در تنش فوران میکنند
فواره های سبز ساقه های سبکبار
شکوفه خواهد داد ای یار ای یگانه ترین یار
ایمان بیاوریم به آغاز فصل  سرد ...

دلم آشفته آن مایه ناز است هنوز

مرغ پر سوخته در پنجه باز است هنوز

جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسید

دل به جان آمد و او بر سر ناز است هنوز

گرچه بیگانه زخود گشتم و دیوانه زعشق

یار عاشق کش و بیگانه نواز است هنوز

خاک گردیدم و بر آتش غم آه نزد

غافل از حسرت ارباب نیاز است هنوز

همه خفتند به غیر از من و پروانه و شمع

قصه ما دو سه دیوانه دراز است هنوز

گرچه رفتی زدلم حسرت روی تو نرفت

در این خانه به امید تو باز است هنوز

این چه سودا است عمادا که تو در سر داری

وین چه سوزی است که در پرده ساز است هنوز

آنچه که هستي، هديه ي خداوند به توست و آنچه که مي شوي، هديه ي تو به خداوند است پس بي نظير باش.

سکوت آواز مرا جاودانه خواهد کرد.

بخش سوم

در اغلب كاربردها به منظور بهره برداري كيفي مناسب از ساختار زبان XML‌ و همچنين تعريف واسط هاي ارتباطي مناسب در بين مجموعه اي معين از طراحان اسناد XML ٬ از مجموعه اي مشخص از تگ ها استفاده مي شود. اين مجموعه ي تگ ها در حالت كلي تحت عنوان برنامه هاي كاربردي XML (XML Application) ناميده مي شوند. توجه داشته باشيد كه يك برنامه ي كاربردي XML در حقيقت مجموعه اي از تگ هاي مشخص است كه در حوزه ي كاربردي مشخص همچون گرافيك برداري يا آشپزي و يا علم شيمي مورد استفاده قرار مي گيرند.

قالب بندي تعريف شده در يك سند XML‌ تعريف كننده ي ساختار آن سند مي باشد٬ ساختاري كه به ما امكان مي دهد تا به آساني ارتباط بين عناصر و اجزاي مختلف يك سند XML را مشاهده كنيم. در صورتي يك سند XML به صورت درست طراحي شده باشد٬ قالب بندي تعريف شده در آن مي تواند مفهوم منطقي و ارتباط منطقي بين عناصر آن را نيز به سادگي تعريف نمايد. آنچه كه در اين ميان بسيار حائز اهميت است ٬ آن است كه در يك سند XML كه براساس اصول صحيح طراحي شده است هيچ تشريحي در مورد اينكه عناصر مختلف بايد به چه صورت در نهايت نمايش داده شوند وجود ندارد. بلكه XML‌ فقط به تعريف ارتباط صحيح بين عناصر مختلف مي پردازد و روش نمايش اين ارتباط به كاربر خارج از محدوده ي عملياتي اين زبان است. در حقيقت XML يك زبان قالب بندي ساختاري و منطقي عناصر است نه يك زبان قالب بندي نمايشي!

به طور معمول قالب بندي مجاز عناصر يك سند XML كه در يك برنامه كاربردي XML مورد استفاده قرار مي گيرد٬ در نوعي ساختار ويژه با عنوان تعاريف ساختاري (Document Type XML Definition) تعريف مي شود. در حقيقت يك DTD مجموعه اي است از ساختارهاي قالب بندي مجاز و قوانيني كه چگونگي قرار گيري اين ساختارها را در يك سند XML‌ تعريف مي كنند. اسناد XML اي كه ساختار آنها منطبق بر تعاريف ارائه شده در يك DTD مي باشد ٬ اسناد معتبر (Valid) براساس آن DTD‌خاص ناميده مي شوند. بنابراين كاملا بديهي است كه ممكن است يك سند XML‌ خاص براساس يك DTD‌ مشخص معتبر بوده وليكن براساس DTD‌ ديگر به طور كامل نامعتبر (Invalid) باشد.

توجه داشته باشيد كه ضرورتي در معتبر بودن تمامي اسناد XML وجود ندارد و فقط خوش ساختار بودن آنها به عنوان يك ضرورت مطرح است و در حقيقت استفاده از DTD ها كاملا اختياري مي باشد. از سوي ديگر ممكن است DTD داراي قابليت كافي جهت تعريف ساختار يك سند XML نباشند. به عنوان مثال با توجه به اينكه DTD داراي يك ساختار محدود است٬ تعريف عبارات و قوانيني همچون “اين عنصر شامل يك عدد است” يا “اين رشته ي متني يك تاريخ بين 1974 و 2032 است” در آن ٬ كه به طور حتم بسيار هم پر مصرف مي باشند ٬ در عمل غير ممكن است.

بخش دوم

XML چه قابليت هايي را در اختيار مي گذارد؟

همانطور  كه در بالا گفته شد٬ XML‌ يك زبان ويژه به منظور قالب بندي اطلاعات است. اطلاعات در اسناد XML به صورت رشته هايي از متن در كنار يگديگر قرار مي گيرند. و اطلاعات قالب بندي به صورت نشانه هاي متني خاص ٬ ساختار اين اطلاعات را تعريف مي كنند. اين نشانه ها همان تگ ها هستند. مشخصات موجود در زبان XML چگونگي تعريف ساختاري اين تگ ها و قوانين استفاده از آنها را تعيين مي كنند.

همانطور كه در بالا نيز آورده شد ٬ زبان XML‌ از لحاظ ساختاري بسيار شبيه به زبان HTML مي باشد. اما در حقيقت داراي برخي تفاوتهاي اساسي با اين زبان است. اول آنكه ٬ XML به علت ارائه ي قابليت تعريف مجموعه اي نامحدود از تگ ها ٬ به مراتب بسيار انعطاف پذير تر از زبان HTML‌مي باشد. اين قابليت بسيار مهم به كاربران زبان XML‌ امكان مي دهد تا به جاي استفاده از مجموعه اي بسيار محدود از تگ ها و اتلاف وقت در به كار گيري صحيح آنها به منظور تعريف ساختار مورد نظر خود ٬ خلاقيت خود را در به كار گرفته و نسبت به تعريف تگ هاي مورد نظر خود كه با ساختار عملياتي كاربرد مورد نظر انطباق دارند اقدام نمايد. به عنوان مثال متخصصين علوم شيمي مي توانند با تعريف تگ هاي مشخص ٬ مشخصات عناصر شيمايي ٬ اتم ها ٬ فعل و انفعالات و ساير موارد مربوطه در علم شيمي را تعريف كنند. در صورتي كه يك موسيقي دان با تعريف تگ هاي خاص از آنها در جهت تشريح مشخصات نت ها يك چهارم ضرب ٬ نت هاي نيم ضرب ٬ دو لا چنگ و ساير عناصر مورد استفاده در موسيقي استفاده مي نمايد و اين همان معناي توسعه پذيري زبان XML‌ است.

زبان XML برخلاف انعطاف پذيري بالا در تعريف تگ هاي مورد نظر طراح ٬ در بسياري موارد ديگر داراي حساسيت و عدم انعطاف پذيري مناسب مي باشد. به عنوان مثال اين زبان داراي نوعي خاصي از قواعد گرامري است كه چگونگي قرار گيري تگ در كنار يگديگر ٬ صحت نام گذاري عناصر يك سند و چگونگي اتصال مشخصات به عناصر را تعريف مي كنند. اسناد XML اي كه از لحاظ ساختاري اين قوانين را پشتيباني مي كنند اسناد خوش ساختار يا Well-Formed ناميده مي شوند. اسنادي كه خوش ساختار نمي باشند در بيشتر مفسرهاي زبان XML‌ غير مجاز بوده و از نمايش آنها جلوگيري مي شود.

آشنايي با XML

زبان قالب بندي توسعه پذير (Extensible Markup Language) يا همان XML نوعي استاندارد ويژه براي تعريف قالب بندي داده هاي خام مي باشد. توجه به عبارت قالب بندي در مورد اين زبان بسيار حائز اهميت است. منظور از قالب بندي ٬ تعريف ساختار مجموعه اي از داده ها (در انواع مختلف) و ارتباطات بين آنها مي باشد. براساس اين توضيحات ٬ به سادگي مي توان به تفاوت اين زبان با زبانهاي برنامه نويسي رايانه پي برد. در حقيقت در اين زبان به جاي تعريف مجموعه اي از دستورالعمل ها كه در نهايت توسط پردازنده  رايانه اجرا مي شوند٬ ساختار اطلاعات خام تعريف مي گردد. اين ساختار قالب بندي در ساده ترين حالت مي تواند شامل نشانه هايي به منظور تعريف مشخصات عناصر داده مورد ارسال (همچون پاراگرافها و تصاوير) ٬ چگونگي قرارگيري آنها در كنار يگديگر و همچنين نحوه ي ارتباط آنها با يگديگر باشد. اين نشانه ها تحت عنوان تگ شناخته مي شوند. به طور حتم قبلا با مفهوم تگ در زبان قالب بندي فرا متن يا HTML(Hypertext Markup Language) آشنا هستيد. درست حدس زده ايد! در حقيقت XML نسل ديگري از همان زبان معروف و پرطرفدار HTML است. همچنان كه از عبارت زبان قالب بندي توسعه پذير بر مي آيد ٬ تفاوت عمده ي زبان قالب بندي توسعه پذير با زبان قالب بندي فرا متن در قابليت بسيار ارزنده ي XML در تعريف نشانه ها به صورت پويا مي باشد. و همين اثر با توسعه پذيري اين زبان گشته است. در حقيقت در اين زبان به جاي استفاده از مجموعه ي بسيار محدود از نشانه ها به منظور قالب بندي عناصر اطلاعاتي ٬ به طراح امكان داده مي شود تا اطلاعات خام را براساس تگ هاي تعريفي خود قالب بندي نمايد.

براساس توضيحات بالا مي توان تعريفي ابتدايي براي زبان XML به صورت زير ارائه كرد:

زبان قالب بندي توسعه پذير ٬ يك زبان قالب بندي پويا است. كه ساختار اطلاعات خام در زمينه هاي مختلف ٬ مورد استفاده قرار مي گيرد.

در حقيقت زبان XML به علت قابليت انعطاف پذيري بسيار بالا ٬ در كاربردي هاي مختلفي در زمينه هاي مختلف و به ويژه بحث سرويس وب در اينترنت مي باشد. كه از جمله آنها مي توان به استفاده از آن در حوزه ي انتقال اطلاعات خام الكترونيكي ٬ تعريف سيستم هاي گرافيكي- برداري ٬ تعريف ساختارهاي ژنتيكي ٬ طراحي و پياده سازي برنامه هاي كاربردي تحت اينترنت و همچنين سيستم هاي پستي- صوتي اشاره كرد.

برنامه هاي كاربردي مختلفي براي تهيه ي اسناد XML در سطح جهان طراحي شده اند. كه استفاده از آنها باعث افزايش دقت در طراحي اسناد XML و همچنين تمركز طراح بر روي تكنيك به جاي ساختار تعريفي XML مي گردد. اگرچه بيشتر اين نرم افزارها داراي ساختار مشابه يگديگر مي باشند و ليكن برخي از آنها داراي كاربردهاي خاص در حوزه هاي عملياتي مشخص هستند. كه استفاده از آنها در حوزه ويژه باعث سهولت كار مي گردد.

ادامه اين مقاله را در همين وب لاگ دنبال كنيد